"การเชื่อฟังคำสั่งก่อให้เกิดระเบียบวินัย ระเบียบวินัยทำให้เกิดความเป็นเอกภาพอันหนึ่งอันเดียวกัน ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทำให้เกิดซึ่งพลังอำนาจ และพลังอำนาจคือชีวิต "

...

...

...

และที่สุดแล้ว...
ฉันรู้ว่าฉันโง่แค่ไหน...ที่รักเธอ
แต่เธอรู้อะไรไหม...
ฉันยังเต็มใจจะโง่ต่อไป...

ไม่มีใครรู้ว่าฉันเจ็บแค่ไหน
ที่ทุกคนมองว่าฉันโง่
ไม่มีใครรู้ว่าทรมานแค่ไหน
ที่เขาเองก็บอกว่าฉันโง่



ทุกสิ่งที่ฉันทำคงเป็นเพราะความโง่...
ที่ฉันเต็มใจและตั้งใจจะโง่...
ฉันโง่เพราะความรัก...
เพราะหัวใจของฉันเอง
ฉันจะต่อว่าใครได้เล่า

เขาบอกไม่ให้ฉันทำโง่ๆ...
กับการรักเขาทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
เพราะเขากลัวใครอีกคนเข้าใจผิด
กับการที่เขามีฉันมาเดินตาม

ฉันเองก็รู้ว่าฉันโง่...
กับการใช้ทุกลมหายใจ
เพื่ออยู่สำหรับใครคนหนึ่ง
ที่เขาไม่เคยมีฉันในสายตา

มีคนบอกว่าฉันโง่...
กับการที่ทุ่มเทให้ใครคนหนึ่งมากมาย
โดยที่เขาไม่แม้จะใส่ใจ
ว่าฉันได้ทำอะไรลงไปเพื่อเขาบ้าง